Stichting-Ante

Fysieke en sociale veiligheid voor kinderen en medewerkers.

Je hebt het vast gelezen. Een leraar in Frankrijk wordt onthoofd, omdat hij een cartoon heeft laten zien. Onbedoeld schoffeert hij een aantal mensen. Natuurlijk nooit bedoeld om anderen te kwetsen, maar het gebeurt wel. En met rampzalige gevolgen. 

Bij Ante hadden we het laatst over het afnemen van vragenlijsten bij kinderen en medewerkers. Voelt een kind zich okee? Voelt de juf zich okee? Want in een situatie van wederzijdse acceptatie kan zowel de juf als het kind maximaal tot ontwikkeling komen. 

Want wat als je voortdurend bang moet zijn dat er iets met je gebeurt?

Wat als een kind voortdurend bang moet zijn voor agressie of pestgedrag van andere kinderen? Wat als een kind bang moet zijn voor de eisen van de leerkracht? Wat als een angstig kind ‘s nachts in bed plast omdat het bang voor de meester of juf is? Wat verschrikkelijk toch?

En gelukkig speelt het niet bij Ante, maar wat als een leerkracht een kind uit onmacht verkeerd behandelt? Dat wil je toch niet?

Maar wat als een ouder in Frankrijk een leerkracht verkeerd behandelt? Wat als een leerkracht binnen onze club zich onveilig voelt vanwege een verkeerde benadering door een groep kinderen? Door een verkeerde benadering door een collega of een ouder? Ook die leerkracht wordt angstig en onzeker en gaat anders handelen. Want angst verlamt! Angst maakt dat je niet durft te zijn wie je eigenlijk echt bent. En is dat niet wat we juist voor ogen hebben? Dat ieder mag zijn wie hij of zij ten diepste is? Is vrijheid en het accepteren van elkaars verschillen juist niet het grote goed van onze Nederlandse samenleving? 

Is dit niet de kracht van ons openbaar onderwijs? En natuurlijk binnen het kader van respectvol met elkaar omgaan. Onze vrijheid mag nooit ten koste van de vrijheid van een ander gaan. In verbinding met elkaar is veel mogelijk, wanneer we elkaar respectvol benaderen. Maar als we in onze verandering, vernieuwend, betekenisvol en talentvol bezig zijn, kan het zijn dat je een ander onbedoeld kwetst of schaadt. Maar dan pakken we toch niet meteen een mes om een ander ff mores te leren? Dan drink je toch samen een kop koffie, benoem je wat je dwars zit en los je dat samen op? Omdat mijn vrijheid niet ten koste van de vrijheid van die ander mag gaan? Omdat mijn respect voor de ander ook vraagt om het respect van de ander? 

Veiligheid kan alleen zijn waar mensen oog voor de ander hebben. Waar we het beste met elkaar voor hebben. Waar we elkaar de kans geven om te worden wie we zijn. Waar we vertrouwen dat we elkaar het beste toewensen. En ja overal zeggen we wel eens iets wat een ander anders kan opvatten dan we bedoelden. Ieder maakt wel eens een foute grap die niet kan. Maar dan kan je dat toch samen uitspreken? 

Laten we rekening houden met elkaars gevoelens, elkaars waarden en diepe overtuigingen. En laten we gewoon tegen elkaar zeggen: ‘Au, wat je nu doet of zegt, raakt me, doet me zeer. Wil je dat niet meer doen?’ 

En laat de ander dan sorry zeggen, zo had ik dat niet bedoeld. Net zoals kinderen dat op school leren, kunnen we dat als volwassenen toch ook samen doen? Volgens mij kunnen we als volwassenen nog veel van kinderen leren.

Ik voel me veilig binnen Ante. Ik ben er trots op dat veel kinderen en medewerkers zich veilig voelen binnen Ante. Maar ik streef naar: ‘alle kinderen en medewerkers binnen Ante voelen zich veilig en mogen zijn wie ze zijn, binnen de grenzen van de veiligheid van de ander’. Want een ander pijn doen, mag nooit ons uitgangspunt zijn. Dat kan nooit onze bedoeling zijn. Tenzij dat je door een pijnlijke ingreep de ander het leven redt. Want we zijn bedoeld om te leven. Samen te leven. Samenleving heet dat. Laten we dat dan ook doen.

Duurzaamheid

Je kan lessen geven over duurzaamheid en vertellen dat je verstandig met energie om moet gaan. Dat Greta zich druk maakt over balans tussen wat je uit de aarde neemt en de aarde zo min mogelijk meer beschadigt. Je kan vertellen wat zonne-energie is of plaatjes van windmolens laten zien. Of je leeft het voor. Daarom is de luchtkwaliteit in Ante scholen onder de loep genomen, daarom hebben alle gebouwen LED verlichting en vervangen we alsnog de verlichting in de gebouwen die binnenkort misschien vervangen worden. Want het gaat om wat je nu kunt doen. Daarom krijgen alle Ante-scholen in 2021 zonnecellen als het dak geschikt is. Niet omdat we kinderen over duurzaamheid willen vertellen, niet vanwege een subsidieregeling, maar omdat we er alles aan willen doen dat onze kinderen en hun kinderen duurzaam op aarde kunnen leven. Als je gaat voor maximale ontwikkelkansen voor kinderen, moet er wel een wereld zijn waar je die kansen kan benutten! Dus doe nu -net als Ante- wat je kan voor je (klein)kinderen! #toekomst

Basisprincipes Onderwijs op afstand

Deze coronatijd vraagt veel van het onderwijs. Geconfronteerd met een plotselinge lockdown moest het onderwijs plotsklaps volledig anders. De Ante scholen hebben daarin laten zien een kei te zijn in omdenken. Vanuit al die best practises zijn met alle 12 scholen basisprincipes over het online thuisonderwijs afgesproken. En daarin staat natuurlijk met stip op één: Wij zien al onze kinderen!

Voor alle leraren die kinderen met gescheiden ouders in de klas hebben

[BRON: bestegoedmediation.nl – Auteur: Marieke van Plateringen]

In bijna elke klas zitten kinderen die gescheiden ouders hebben, dat is geen nieuwtje. Ook zal het regelmatig gebeuren dat er een ouderpaar uit je klas uit elkaar gaat. Dit is helaas ook een feit.

Nu ik mediator ben, spreek ik regelmatig de kinderen waarvan de ouders bij mij in mediation zijn om hun echtscheiding te regelen. Daarnaast ben ik zelf gescheiden toen mijn 2 oudste meiden nog jong waren (3 en 5). Ik ben me er nu extra bewust van dat deze groep kinderen op school extra goed in de gaten gehouden moet worden.

Mijn ervaringen als juf op een basisschool

Toen ik zelf nog mijn eigen groep op de basisschool had (dit heb ik 18 jaar gehad), vertelden de kinderen met gescheiden ouders soms over de situatie thuis. Ik hoorde verhalen over hoe ze het bij hun moeder hadden en hoe het was bij hun vader. Gelukkig waren dit vaak verhalen waaruit bleek dat de kinderen het bij allebei leuk en goed hadden.

Helaas hoorde ik soms ook minder leuke dingen. Kinderen die zich zorgen maakten over hun verdrietige ouder en daar ’s nachts niet van konden slapen. Verhalen over de nieuwe liefde van hun ouder en de angst dat ze minder aandacht van die ouder zouden krijgen. Ik hoorde over bonusbroers en -zussen en dat ze ‘ineens’ hun slaapkamer moesten delen met een ander kindje. Verhalen over een ouder die van plan was ver weg te gaan wonen met alle gevolgen voor bijvoorbeeld de voetbalwedstrijden. Ook het heen en weer slepen van de spullen kwam regelmatig aan de orde.

Zorgen

Kinderen met gescheiden ouders hebben soms zoveel zorgen en praten daar helaas niet altijd over.

Hier ligt een grote taak voor een leerkracht vind ik. Het klinkt en het is zo logisch dat je als leerkracht oog moet hebben voor álle leerlingen. Gelukkig ken ik alleen maar leerkrachten die dit zeker ook hebben. Echter ben ik me er nu van bewust geraakt dat ik wellicht nóg meer had kunnen betekenen voor kinderen met gescheiden ouders, toen ik ze in mijn klas had. Naast de gesprekken die ik met hen voerde had ik misschien nog wat extra’s kunnen bieden, zoals het praktijkvoorbeeld met de juf van mijn dochter.

Praktijkvoorbeeld

Een praktijkvoorbeeld met de juf van mijn dochter: Mijn middelste dochter was op school verdrietig. De juf zag dat en vroeg aan haar wat er aan de hand was. Tijdens dat gesprekje vertelde ze dat ze mij miste en mij pas weer over een paar dagen zou zien. Erg fijn (voor mijn dochter en ook voor mij als ouder) dat deze juf aandacht gaf aan mijn dochter en haar probeerde te troosten. Wat ik het mooie vond is dat mijn dochter haar werk daarna even weg mocht leggen en mij een briefje mocht schrijven. De juf stuurde mij een foto van het briefje met de groeten van mijn dochter erbij.

Mijn dochter was blij dat de juf extra aandacht voor haar had en haar ook begreep. Ze mocht daarna ‘even wat doen’ met haar verdriet, had het gevoel dat ze via dat briefje wat tegen mij kon zeggen en kon het daarna loslaten en weer vrolijk verder met haar dag. Als ouder was ik blij dat ik via dat briefje op de hoogte werd gehouden door de juf en hierdoor later met mijn dochter nog eens kon praten over haar verdriet als ze een ouder moet missen.

Klein gebaar, groot effect

Dit is een ‘klein’ gebaar wat een leerkracht kan doen, met een groot effect voor het kind (en de ouder).

Als de ouders uit elkaar gaan op het moment dat je het kind in de klas hebt zullen alle leerkrachten vragen hoe het gaat. Probeer momenten te creëren dat je wat vaker één op één vraagt of jouw leerling kan wennen aan de nieuwe situatie. Vraag door. Ook dit klinkt zo logisch, maar doe je het ook (genoeg)? Je hebt zoveel kinderen in de klas die allemaal recht hebben op wat extra aandacht… Ik had er meer uit kunnen halen, denk ik nu achteraf. Dit was bij mij geen onwil of tijdgebrek, maar onwetendheid over de impact van een scheiding bij kinderen… ook de jaren erna.

Praktijkvoorbeeld: Huiswerk

Nu mijn dochters wat ouder zijn en de oudste sinds dit schooljaar wekelijks huiswerk krijgt, merk ik dat het als ouder best lastig is om alles goed in de gaten te houden. Krijgt ze het huiswerk mee op de dag dat ze bij mij is of bij haar vader? Waar is dat huiswerk gebleven? Gaat dit huiswerk tijdens de wissel mee naar de andere ouder? Er moet extra contact zijn met de andere ouder over dit huiswerk. Wie overhoort? Wie controleert? Onze kinderen zijn nu nog te klein om de gehele verantwoordelijkheid hierover bij hen te leggen en dat maakt het best lastig.

Nu gaat de communicatie over het huiswerk tussen de vader van mijn twee oudste kinderen en mij prima. Ik vraag me af hoe ouders dit ‘huiswerkcontact’ hebben als hun onderlinge communicatie niet goed verloopt. Waarschijnlijk wordt hier dan weinig over gesproken. Er komt dan veel verantwoordelijkheid te liggen bij het kind.

Te weinig gerealiseerd

Ik heb me tijdens de jaren voor de klas te weinig gerealiseerd dat iets relatief simpels als ‘huiswerk maken en het op de goede dag afhebben en inleveren’ voor kinderen met gescheiden net wat ingewikkelder is dan bij kinderen die in één huis wonen. Als gescheiden ouder heb je op dit vlak net iets meer in de gaten te houden dan niet gescheiden ouders en niet elke ouder heeft dit goed op orde. Dit is geen verwijt naar de vergetende ouder, want ik besef nu dat er echt veel extra geregeld en in de gaten gehouden moet worden als je als ouders niet meer in één huis woont. Nu heb ik nog maar één dochter met één keer huiswerk in de week. Ik ben benieuwd hoe ik dit ga doen op het moment dat ze allebei (veel) huiswerk hebben…

Als (niet gescheiden) leerkracht besef je wellicht te weinig dat dit simpele voorbeeldje als huiswerk maken en leren en op de goede dag inleveren iets ingewikkelder is. Houd dit in je achterhoofd als jouw leerling het huiswerk (regelmatig) niet af heeft of te laat inlevert en ga hierover in gesprek!

Villa Pinedo

Stichting Villa Pinedo heeft een prachtige brief geschreven voor leraren namens alle kinderen met gescheiden ouders. Hier een link naar deze brief.

Conclusie

Conclusie: Leerkrachten: Jullie doen fantastisch werk, maar besef dat je nét dat ene beetje meer kunt betekenen voor kinderen met gescheiden ouders…

[BRON: bestegoedmediation.nl – Auteur: Marieke van Plateringen]

Stichting Ante | met Talent vooruit!

Dat geeft je vleugels!

‘Soms moet je springen en onderweg je vleugels aanbouwen.’
Ontwikkelingen gaan steeds sneller. Zorgvuldigheid versus voortgang. En dat proces is voor elk persoon anders. Als je gelooft in continue ontwikkelen, pas je gaandeweg het proces steeds dingen aan. Als je uit zorgvuldigheid vooraf alles op papier helemaal helder wilt hebben, ben je jaren bezig. En ondertussen verandert de werkelijkheid om je heen en word je aan alle kanten ingehaald. Continue ontwikkeling vraagt om moed en pionieringsgeest. Vraagt om vertrouwen dat een beleidsstuk geen wet van Meden en Perzen is, maar ook een ‘ontwikkelstuk’. Beleidsstukken zijn er toch om ons te ondersteunen in plaats van beperken? Het gaat toch altijd om ontwikkeling? Van medewerkers? Van kinderen? En als je dat samen doet, voortdurend in gesprek, met geven en nemen, kom je samen sneller ergens, dan wanneer je wacht totdat alles op papier perfect is. Ik geloof in continue veranderen ook al stoot ik ook wel eens mijn neus. Maar vallen en weer opstaan, hoort bij het leven. Als je maar weer opstaat en verder gaat met als doel maximale ontwikkelingskansen voor medewerkers en kinderen! Dat geeft je vleugels!

Herkent juf de emoties van je kind?

Bron: Smartease

‘Had mijn kind maar een leerkracht die hem beter begreep,” hoor ik ouders van hoogbegaafde en hooggevoelige kinderen vaak verzuchten. Ik begrijp deze ouders goed: je vertrouwt je grootste ‘goed’ toe aan iemand anders en dan is het uitermate belangrijk dat je kind zich veilig en begrepen voelt. Vooral als kinderen nog op een leeftijd zijn waarop ze hun gevoel, wensen en grenzen nog niet zo goed kunnen verwoorden. Zeker in dat geval is een leerkracht die aanvoelt wat je kind nodig heeft, goud waard.

Ik ga er vanuit dat elke leerkracht zijn of haar best doet om een veilige haven te creëren voor een kind. Maar ook al doet een leerkracht nog zo zijn of haar best, hij of zij brengt ‘zichzelf mee’ in de professie. Uiteindelijk is een leerkracht ook kind geweest en opgevoed met bepaalde overtuigingen. Dit in combinatie met de persoonlijkheidseigenschappen en de leer- en levenservaring maakt wie je bent. En dan kan het zijn dat dit niet helemaal aansluit bij de behoefte van een kind. Dit is voor beide partijen een gemiste kans.

Lampjes uitschakelen

In zijn boek ‘Kinderen zijn geen puppy’s’ schrijft auteur Jürgen  Peeters heel terecht dat we in een cultuur leven waarin het gebruikelijk is lichaam en emoties het zwijgen op de leggen. ‘We moeten vooral rationeel zijn. We negeren signalen van ons lichaam. Gaat er een waarschuwingslampje aan dan zijn we geneigd om dit gewoon uit te schakelen. Ironisch genoeg zouden we dat nooit bij onze auto doen,’ aldus Peeters.

Hoogbegaafde en hooggevoelige kinderen hebben een intense beleving (emoties, zintuigelijke waarneming). Als ze het gevoel hebben dat ze niet gezien worden of dat er iemand over hun gevoel heen gaat, dan leidt dat veelal tot een stressreactie. Jonge kinderen laten hun gevoel vaak  zien via hun gedrag.

Kijken achter gedrag

Gedrag is communicatie. Maar in de praktijk zie ik vaak dat er er niet gezocht wordt naar de reden àchter het gedrag. Gedrag zou voor ons als opvoeders en begeleiders ook gezien moeten worden als een waarschuwingslampje. We zouden vervolgens naar de oorzaak van het gedrag moeten zoeken en niet, zoals nu nog zo vaak gebeurt, het gedrag aanpakken met straffen of belonen.

Enkele weken voordat ons land door de Coronacrisis in een lockdown ging, mocht ik observeren in groep 3 van een ontzettend lieve juf. Ik noem haar uit het oogpunt van privacy ‘juf Daisy’. Deze juf ziet de waarschuwingslampjes bij haar leerling maar ook bij zichzelf. Hoe ze hiermee omgaat, lees je hier:

Uit de praktijk: juf Daisy

Terwijl de storm ‘Ciara’ over ons land raast, maak ik net voor de krokusvakantie een afspraak met juf Daisy voor een observatie van een leerling.

Als ik de klas binnenkom, voel en zie ik de onrust bij de kinderen. Het lijkt wel of Ciara ook invloed heeft op hun welzijn.
Juf Daisy fluistert me in dat ze het wel spannend vindt dat ik kom observeren. Ik merk aan alles dat dit een juf is die het erg graag goed wil doen. Waarop ik mijn best doe om haar gerust te stellen.

Voorspelbaarheid, structuur en humor

Er hangt een plezierige sfeer in de klas. Al snel zie ik dat juf Daisy geen enkele reden heeft om onzeker te zijn. Het is een juf die voorspelbaarheid en structuur biedt en dit van tijd tot tijd mooi afwisselt met wat humor.

Een harde knal

Op het moment dat ze een verhaal voorleest, worden we plotseling opgeschrikt door een harde knal die opgevolgd wordt door een huilbui. De huilende jongen legt een gebroken lineaal op de tafel. Juf Daisy blijft heel kalm. Ondertussen gaan er al heel wat beschuldigende vingertjes van klasgenootjes naar het huilende jongetje. “Ach, ik zie dat je zelf geschrokken bent van de knal hè? Wat vervelend. Kom maar even bij me met de lineaal.” Deze woorden hebben een kalmerende werking op het jongetje. Hij droogt zijn tranen en loopt rustig naar de juf.

Kalmte en erkenning

Juf Daisy vervolgt: “Gaat het weer een beetje? Je was met de lineaal aan het spelen hè? Het jongetje knikt bevestigend en vertelt dat het helemaal niet zijn bedoeling was om de lineaal te breken. “Ik snap dat dit niet je bedoeling was,”  zegt Daisy rustig.  Ze laat de lineaal aan de kinderen zien en legt uit dat als je ergens mee wilt friemelen tijdens het luisteren, je beter voor een ander voorwerp kunt kiezen. Het jongetje gaat zichtbaar opgelucht naar zijn plekje.

En zo zijn er die middag nog meer voorvallen waarin juf Daisy de emoties van de kinderen reguleert. En het mooie is dat ze haar eigen gevoel ook niet negeert. Daisy merkt namelijk op een gegeven moment dat ze haar doel moet bijstellen. Ze had namelijk een aantal activiteiten gepland omwille van het feit dat ik kwam observeren. Eigenlijk tegen beter weten in. En zo ontstond er steeds meer onrust in de klas.

Daisy vertelt me dat ze nu toch even haar hart volgt en een activiteit gaat doen waarvan zij denkt dat de kinderen zich beter gaan focussen. Ik kan niets anders zeggen dan dat ik dit alleen maar erg waardeer. 
En al snel keert de rust helemaal terug. 

Een innerlijk Kompas

Waarom wilde ik mijn ervaring met deze leerkracht zo graag delen? Deze jonge juf luistert naar haar innerlijke kompas.  En daar boffen die kinderen mee. 

  • Ze straalt rust uit.
  • Deze juf observeert heel erg goed.
  • In panieksituaties zie je dat ze eerst even zwijgt en zichzelf kalmeert.
  • Daisy gaat even mee in de emotiekuil door het gevoel van de leerling te benoemen.
  • Ze oordeelt niet, ze verplaatst zich in het jongetje.
  • Daisy maakt van het ongelukje een leermomentje.
  • Ze is flexibel.
  • Daisy beschikt over probleemoplossende vaardigheden.
  • Ze volgt haar hart.

Kortom, het gevoel bij de kinderen wordt erkend en herkend. De kinderen leren dat dit gevoel er mag zijn. Daisy ondertitelt het gevoel en hierdoor leren deze jonge kinderen woorden te geven aan het gevoel. En doordat Daisy eerst zichzelf kalmeert, kan ze ook haar leerlingen kalmeren en blijft het rustig is de klas. Een prachtige basis om te leren omgaan met tegenslag. 

Dus als ik het heb over een leerkracht die de emoties van een kind goed herkent en begrijpt, dan heb ik het over ‘een juf of meester’ zoals Daisy. En zo’n leerkracht gun ik ieder kind.

Bron: Smartease

Thematisch werken in groep 3/4

In groep 3/4 kan heel goed met thema’s gewerkt worden. Via de inhoud van een interessant thema in de klas komen de kinderen vlot tot leren. Vanuit de intrinsieke motivatie zullen kinderen zich sneller ontwikkelen. Thematisch onderwijs kan op verschillende manieren en op verschillende momenten ingezet worden. In de middag kan er ruimte zijn voor spel in hoeken, maar ook het leesonderwijs kan hier naar ingericht worden.

Hoekenwerk, lees- en rekenonderwijs
In de hoeken werken de kinderen aan de activiteiten rond het thema. Hoekenwerk kan ontwikkelingsgericht worden uitgewerkt. De uitwerking hiervan is de basisontwikkeling van Frea Janssen-Vos. In de groep kunnen verschillende hoeken aanwezig zijn: huishoek, spelhoek(en), zand-/watertafel, knutselhoek, bouwhoek, speel-/verteltafel, leeshoek,
enzovoort.

Lees verder >>

Begin de dag alsof je het expres doet!

Ik las een artikel van David & Arjan. Hun doel is Nederland tot het gelukkigste land ter wereld maken. Ze schreven een mooi stuk over het feit dat nergens op de wereld mensen zo oud worden als in het dorp Ogimi op het Japanse eiland Okinawa.

Mensen eten daar gezond, ademen schone lucht in en bewegen regelmatig, maar ze noemen zelf één andere factor waardoor ze zoveel langer leven dan elders: Ze hebben een ikagai.

Ikagai zou je kunnen vertalen met ‘een reden om op te staan’. In Ogimi is het heel gebruikelijk om met elkaar te praten over je ikagai.

Sta elke dag even stil bij de vraag waarom het vandaag belangrijk is dat jij er bent. Waarom doet het er toe? Welke waarde kom jij vandaag brengen voor de mensen om je heen. Het hoeft niet zo ingewikkeld te zijn. Je kinderen of je collega’s een mooie dag bezorgen, is een prima ikagai. Zolang je er maar stil staat bij het verschil dat je maakt. En dus bewust met een goede intentie aan de dag begint.

We worden allemaal geleefd door routines en de drukte van je agenda en juist daarom is het zo belangrijk dat je stil staat bij de gedachte waarom je doet wat je doet. Ik merk het aan veel mensen om me heen. Ze veranderen van baan omdat niet alleen geld verdienen belangrijk is, maar ze willen betekenisvol zijn. Sta daarom stil bij wat je doet, wat je bijdraagt en misschien wel toevoegt aan de levens van anderen. Niet omdat je er ouder van wordt, maar omdat het je nu al zo veel meer voldoening geeft in het leven van elke dag.

En wat is mijn ikagai? Ik wil elke dag me inzetten voor het vergroten van ontwikkelingskansen voor alle kinderen in Nederland, op dit moment speciaal in Flevoland en omgeving.

Wat is jouw ikagai?

Waarom kinderen soms ontploffen…

Blog door Mijke van Baal – coach voor ouders en pedagogisch professionals

Boos op een ander, boos op jezelf…
Je hebt er vast wel eens mee te maken; een boos kind in de klas.
Die staat te stampvoeten!
Die staat te schreeuwen!
Die gaat gooien met spullen!
Of die helemaal stil valt en zich afsluit voor alles en iedereen om zich heen. 

Kinderen gaan allemaal op hun eigen manier om met hun boosheid.
En daarbij lijkt het ene kind wel boos geboren, (je hoeft maar verkeerd te kijken…) en is het andere kind niet boos te krijgen.

‘Waarom ben je boos?’
Krijg jij vaak antwoord op deze vraag? Ik niet. Of ja, er wordt dan met de vinger naar een ander gewezen. ‘Ja want hij..’ of ‘zij deed…’. Maar ook de sommen kunnen de boeman zijn, of die stomme pen die vlekt.

Boosheid is een primaire emotie. Een emotie die al aangelegd is in het oerbrein.
Maar weet je dat er altijd iets achter die boosheid schuilt? Dat is een secundaire emotie.
Een emotie, een gevoel dat wat ingewikkelder is. Een gevoel dat het kind zelf ook niet altijd begrijpt.
Laat staan dat hij jou kan uitleggen waarom hij voelt wat hij voelt.  

Door te ontdekken wat er achter de boosheid schuil gaat, kun je het kind veel beter helpen. 

De boosheid zakt snel weg als je als leerkracht reageert op de achterliggende emotie in plaats van op het boze gedrag. Je helpt het kind ook zijn eigen boosheid beter te begrijpen door er woorden aan te geven: ‘He, je doet zo je best om netjes te werken maar je pen vlekt. Daar raak je gefrustreerd van, of niet?’. 

Pas het toe op jezelf.

Merk je zelf op dat je ergens boos van wordt? Ga dan bij jezelf na welk gevoel er bij JOU achter je boosheid zit. Want als je de oorzaak van je eigen emotie beter begrijpt, kun je het zelf ook beter accepteren of oplossen. Dan hoef je niet boos te worden op je eigen boosheid ;)

Mijke van Baal is coach voor ouders en pedagogisch professionals.
Kijk op www.mijkevanbaal.nl voor meer informatie.

Peuterochtend openbare- en samenwerkingsscholen van Ante op vrijdag 27 september

Openbare- en samenwerkingsscholen van Ante zetten deuren open.
Voor ouders/verzorgers die voor de keuze staan een basisschool voor hun kind te kiezen, houdt Ante op vrijdag 27 september een Peuterochtend in Dronten. Alle basisscholen van deze stichting voor openbare- en samenwerkingsscholen in de gemeente Dronten doen hieraan mee.

De Peuterochtend is een leuke en interactieve kennismakingsochtend voor peuters èn hun ouders/verzorgers. Terwijl de peuters mogen meedoen met de kleuters, kunnen de ouders/verzorgers in gesprek met leerkrachten en ouders van schoolgaande kinderen om zo een indruk te krijgen van onder meer de sfeer en het type onderwijs.

Natuurlijk is het ook mogelijk om de school te bekijken. Alle deelnemende scholen hebben een eigen informatie- en activiteitenprogramma. Belangstellenden kunnen tussen 9.00 uur en 11.30 uur binnenlopen. Kijk voor meer informatie over de Peuterochtend en welke scholen deelnemen op www.ante.nl en op de sites van de scholen.

De deuren staan open op de volgende scholen

Dronten
Openbare basisschool Aquamarijn, De Ketting 16www.obsaquamarijn.nl
Openbare basisschool De Dukdalf, Beursplein 6www.dedukdalf.net
Samenwerkingsschool De Brandaris, Westland 6-10www.debrandaris.net
Samenwerkingsschool Het Wilgerijs, Lancasterdreef 65www.hetwilgerijs.nl
Openbare Basisschool Flevosprong, De Barrage 2www.flevosprong.nl
Biddinghuizen
Openbare daltonschool De Schatkamer, Akkerhof 1www.daltonschooldeschatkamer.nl
Swifterbant
Openbare daltonschool De Duykeldam, De Lange Streek 30www.duykeldam.nl