Peuterochtend openbare- en samenwerkingsscholen van Ante op vrijdag 27 september

Openbare- en samenwerkingsscholen van Ante zetten deuren open.
Voor ouders/verzorgers die voor de keuze staan een basisschool voor hun kind te kiezen, houdt Ante op vrijdag 27 september een Peuterochtend in Dronten. Alle basisscholen van deze stichting voor openbare- en samenwerkingsscholen in de gemeente Dronten doen hieraan mee.

De Peuterochtend is een leuke en interactieve kennismakingsochtend voor peuters èn hun ouders/verzorgers. Terwijl de peuters mogen meedoen met de kleuters, kunnen de ouders/verzorgers in gesprek met leerkrachten en ouders van schoolgaande kinderen om zo een indruk te krijgen van onder meer de sfeer en het type onderwijs.

Natuurlijk is het ook mogelijk om de school te bekijken. Alle deelnemende scholen hebben een eigen informatie- en activiteitenprogramma. Belangstellenden kunnen tussen 9.00 uur en 11.30 uur binnenlopen. Kijk voor meer informatie over de Peuterochtend en welke scholen deelnemen op www.ante.nl en op de sites van de scholen.

De deuren staan open op de volgende scholen

Dronten
Openbare basisschool Aquamarijn, De Ketting 16www.obsaquamarijn.nl
Openbare basisschool De Dukdalf, Beursplein 6www.dedukdalf.net
Samenwerkingsschool De Brandaris, Westland 6-10www.debrandaris.net
Samenwerkingsschool Het Wilgerijs, Lancasterdreef 65www.hetwilgerijs.nl
Openbare Basisschool Flevosprong, De Barrage 2www.flevosprong.nl
Biddinghuizen
Openbare daltonschool De Schatkamer, Akkerhof 1www.daltonschooldeschatkamer.nl
Swifterbant
Openbare daltonschool De Duykeldam, De Lange Streek 30www.duykeldam.nl

Aandacht!

Ik zag net een reclame van Pickwick. Een meisje vraagt haar moeder om haar telefoon een dag uit te laten. ‘ Ik wil ook wel eens een beetje aandacht.’

Eigenlijk vond ik het zielig. Als het echt zo ver is gekomen dat kinderen moeten vragen of we onze telefoon ff weg kunnen leggen, dan vraag ik me af hoeveel je om je kind geeft. Natuurlijk sluipt het er in. Natuurlijk houdt een ouder in normale situaties van zijn of haar kinderen. Natuurlijk is het reclame.

En dan denk ik terug aan die Duitse mevrouw die achter haar telefoon aan de Donau in sprong. Hoe belangrijk is iets voor je? Hoe handel je in een impuls als je geen tijd hebt om na te denken?

Blijkbaar is in korte tijd onze mobiel enorm veel waard geworden. Oftewel hechten we er veel waarde aan. We zijn 24/7 bereikbaar; we betalen er mee; we fotograferen en communiceren er mee; we er kijken mee tv; we luisteren muziek op onze mobiels; we navigeren er mee. En zo kan ik nog wel ff doorgaan. 

Een mobiel is een verlengstuk van ons geworden. Maar via een mobiel kan je ook de meest mooie dingen doen. Het verbindt je met anderen, je kunt via je mobiel aandacht geven aan anderen. En het is eigenlijk net als met alles. Het gaat om de balans. 

De indianen hadden al een mooi verhaal over die balans. In elk mensenhart leven twee hondjes. Een witte en een zwarte. Het hondje wat je het meeste aandacht geeft, groeit het hardst en drukt het andere hondje weg. Geef het een beetje aandacht als het jou uitmaakt, welk kleurtje je hart heeft.

Nog ff terug naar die mobiels. Op veel scholen verbieden ze kinderen om hun telefoon mee naar school te nemen. Dat geeft toch alleen maar gedoe. Ik hoop dat alle scholen in Nederland kinderen juist gaan leren hoe ze met hun telefoon om kunnen gaan. Een telefoon hoort er gewoon bij. Laten we kinderen leren om de balans te vinden, door ze leren ze gewoon te gebruiken en ook te leren de telefoon ff weg te leggen als je hem niet nodig hebt. Ik ken scholen die de telefoon heel handig gebruiken in lessituaties. En ik zie van die tentvakhouders in de klas hangen, waar alle telefoons in zitten als ze niet nodig zijn. Hou je het vakantiegevoel het hele jaar in de klas!

Succes met de discussie [als het in jouw team nog überhaupt een discussie is] over het gebruik van mobiele telefoons in de klas. Er is geen goed of fout. Kijk wat bij jullie team past. Het is als met alle vraagstukken: Wat je het meeste aandacht geeft, groeit.

Meebuigen als riet in de wind!

Communiceren is lastig. Je moet rekening houden met de personen die je boodschap ontvangen. En zeker aan het einde van het schooljaar wanneer iedereen moe is. Hoe doe je dat goed?

Ja, wat is goed? En wie ben ik om te vertellen wat goed is? Ik zeg altijd: ‘Blijf dicht bij je gevoel. Je voelt tijdens een gesprek aan wat je gesprekspartner wel of niet aan kan.’ Ergens in je onderbuik voel je dat. Heb je dat niet? Dan weet ik niet hoe ik je dat moet uitleggen. Het lijkt me dan ook verstandig dat je je in deze periode onthoudt van lastige boodschappen.

Laatst hoorde ik één van de Ante-directeuren zeggen:’ Je moet mee kunnen buigen als riet in de wind.’ Ik vond dat een hele mooie beeldspraak. In zo’n situatie moet je mee kunnen bewegen zonder dat de relatie verbroken wordt.

Want hoe vaak lopen relaties niet stuk op een gebrek aan goede communicatie? Op je niet in kunnen leven in die andere persoon aan de andere kant van de tafel? Inlevingsgevoel, daar draait volgens mij alles om. Niet je eigen doel willen halen, maar aanvoelen wat je boodschap met die ander doet.

En dat vraagt om meebewegen. Meebewegen als riet in de wind. Want Bob Dylan zong al eens: ‘All we are, is dust in the wind.’ Maak je zelf niet groter dan je bent. Houd rekening met die ander, die jouw boodschap moet ontvangen. Beweeg zonodig mee als riet in de wind. Dan haal je samen het doel met behoud van de relatie.

Pensioen gecheckt op ABP?

Lijkt me slim dat je je pensioen checkt. Kijk in mijn geval maakt het niks uit. Ik heb steeds geroepen, dat ik graag nog langer met mijn hobby doorga. Maar niet iedereen is zo gek van onderwijsvernieuwing en het beste voor kinderen realiseren. En dat is normaal. In dit geval ben ik een beetje gek.

Maar als je van 1963 bent, ga je door tot 68 jaar i.p.v. 67. Een verlenging van een jaar. Hoe jonger je bent, hoe langer je door mag of voor sommigen door moet.

Ze vinden dat ze zo’n geweldig akkoord getroffen hebben, omdat ze de pensioengerechtigde leeftijd bevroren hebben en zware beroepen drie jaar eerder mogen stoppen. Voor verpleging en bouwvakkers is dat meer dan terecht. Maar hoe is dat voor juffen en meesters, die echt niet meer kunnen? 

Als het echt niet meer lukt, kan je arbeidsongeschikt verklaard worden en krijg je een vergoeding tot aan je AOW gerechtigde leeftijd. 

Ik adviseer je om goed te kijken, want hoe jonger, hoe langer je door mag. En ik weet niet of je dat wel wil. Zo niet, dan moet je je via de bond wel laten horen. Denk dus niet dat je dat wel later ziet. Nu organiseren voor de toekomst van morgen, is ook hier een slimme zet. 

Succes. Besteed er 10 minuten aan en trek je conclusie. Tenzij je net zo gek als ik ben, dan maakt het niet uit. Dan mag je lekker lang door.

Waarom kijken zoveel twintigers en dertigers naar omroep Max?

Onderzoek wijst uit dat veel twintigers en dertigers naar programma’s van omroep Max kijken. Een omroep die juist programma’s maken voor vijftigplussers.

Dat veel jongvolwassenen naar programma’s van omroep Max kijken, lijkt voor te komen uit even niks hoeven. De hele week wordt er veel van jonge mensen gevraagd. Op het moment dat ze omroep Max aanzetten, hoeft er niets. Alleen maar kijken.

Zelf kijk ik ik de eerste vakantiedagen ook altijd oude films die ik al tien keer gezien heb. Het geeft mij het gevoel, dat ik even niks hoef. Even terug naar mijn eigen visie waaruit ik,werk. Zoeken naar die oude beelden die mijn visie weer versterken.Want de kracht van je visie wordt niet bepaald door het aantal volgers van je ideeen, maar door de kracht en vastberadenheid waarmee je zelf in die visie gelooft.

Iedereen wil wel af en toe even bijkomen, even opladen, zodat je daarna weer door kan met het streven naar het realiseren van die visie, je levensdroom. En daarvoor moet je de batterij steeds weer opladen, steeds weer nieuwe energie vinden.De een doet dat door de eenzaamheid van de natuur te kiezen, een ander door omroep Max te kijken en ik door ff oude films te kijken die me telkens weer inspireren om door te gaan om de wereld elke dag een stukje beter te maken. Even geen verantwoordelijkheid, maar vluchten in een korte periode voor jezelf. Om weer datgene terug te vinden wat je drijft. Voor mij is dat het geluk van kinderen realiseren door te streven naar maximale ontwikkelkansen voor alle kinderen.

En dan kijk ik ff Man on Fire, Deja Vu, Armageddon, Bruce Willis, Robin Hood, The Replacements, Harry Potter, Lord of the Rings, The Wolverine, Kingdom of heaven, the lone Ranger. Films van mannen die er voor gaan om recht te doen in een wereld van onrecht. Films waarin het goede het kwade overwint. Waarom? Om weer op te laden, om weer te kunnen knokken voor gelijke kansen voor alle kinderen. Hoe laad jij de batterij weer op? Want zonder opladen, gaat het mis.

Helaas zijn we geen Gandhi’s, geen moeder Theresa, we zijn doodgewone mensen, die knokken voor het realiseren van onze visie. Ons geloof dat alle kinderen maximale ontwikkelkansen verdienen. Die visie mag ik en ook jij nooit loslaten. Daardoor maken we ook morgen weer het verschil. Maar vandaag mogen we ff opladen. Morgen gaan we er weer voor 100% voor.

Respect krijg je niet, respect verdien je door je betrokkenheid!

Leerkrachten verdienen respect voor al het werk dat zij doen. Werk dat zij doen uit de overtuiging om kinderen elke dag een stap verder te helpen op de weg naar volwassenheid.

Kinderen en ouders verdienen het respect van ons als leerkrachten. Ouders vertrouwen hun kinderen elke dag aan ons toe in de verwachting dat we alles doen wat mogelijk is om hun kinderen een zo goed mogelijke opleiding te geven. Om hun kinderen voor te bereiden op de maatschappij.

Dat vraagt van ons als leraren dat we kinderen helpen ontdekken wie ze zijn, wat ze kunnen en wat ze willen bereiken. Al onze acties en de acties van de kinderen moeten daarop gericht zijn: Het vinden van ons levensdoel door kinderen te helpen hun dromen waar te maken.

Als leerkrachten dat waarmaken, krijgen leerkrachten het respect wat ze verdienen. Dan zijn we namelijk de kern van onze maatschappij. Wij vormen vandaag de burgers van de toekomst. En in eens steeds meer individueel wordende samenleving vraagt dit om leiders, die kinderen leren respect te hebben voor de ander, omdat je je dromen alleen waar kan maken in verbinding met anderen.

En elke dag dat ik daaraan mee mag werken, maakt dat ik respectvol wil om gaan met de ander, of dat nu een kind, een ouder, een medewerker van Ante of iemand daarbuiten is. Alles begint met te beseffen dat je niet meer bent dan een ander. Wordt daarom de best mogelijke versie van jezelf in dienst van dat grote doel: Kinderen maximale ontwikkelkansen bieden, zodat zij dat later weer doorgeven aan een nieuwe generatie. Niet alleen maximale ontwikkelkansen voor zichzelf, maar altijd gericht op die ander.

Ik blijf geloven dat daardoor de wereld elke dag een stukje beter kan worden, met respect voor die ander met wie ik samenwerk aan dat grote doel. Elke dag opnieuw. Waarom? Omdat die ander het waard is. Vanuit die respectvolle waarde voor anderen zal over 10 jaar het leraarschap weer een gewaardeerd beroep zijn.

Respect tonen voor de ander kan ik en ook jij nooit genoeg. Doe dat elke dag en zult als leerkracht het respect van ouders en kinderen ontvangen. En als je het probeert te doen, zal je altijd mijn respect hebben.

Waartoe geven we zo goed mogelijk onderwijs?

Het gaat altijd om die maximale ontwikkelkansen van kinderen. Een team of een leerkracht doet niet zijn uiterste best voor de bestuurder of de inspectie. Een team, een leerkracht professionaliseert en ontwikkelt zich om het beste voor kinderen te willen.

En dat begint met kinderen die lekker in hun vel zitten. Het begint met gesprekken tussen leerkracht en kind hoe het met je is, wat je kan en wat je wilt.Vandaag sprak ik nog met een leerkracht die supertrots vertelde, dat kinderen bij hen op school opbloeien. Elders werden ze gepest. En nu doen ze hun werk op school met plezier, omdat ze hier geaccepteerd worden, zoals ze zijn. En dat laat een enorme stijging zien in de resultaten. 

Dus denk ik dat de beste leerkrachten kinderen zien en er alles aan doen om alle kinderen zo veel mogelijk te helpen blij te zijn met wie ze als kind zijn. Leerkrachten die kinderen leren dat diversiteit juist prachtig is. We moeten juist verschillend zijn. Dan vullen we elkaar namelijk aan.

Leren begint dus niet bij een goede instructie en een leerlingvolgsysteem. Leren begint met een meester of juf die kinderen ziet en ingrijpt waar nodig. Zo is ook een directeur belangrijk die de onderlinge verschillen tussen de leerkrachten accepteert. Want ook in die veiligheid werken mensen het beste. En dat is weer goed voor de kinderen.

Natuurlijk is een goede instructie, didactiek, differentiatie en al die andere dingen belangrijk. Maar het begint met die meester of juf die onvoorwaardelijk van kinderen houdt, hen ziet en hen helpt om binnen de kaders van veiligheid en redelijkheid van de ander, een kind zichzelf te laten ontwikkelen tot diegene die het kind graag zou willen zijn in relatie met de anderen. Want als een kind weet wat het wil, gaat het gebeuren. Dat heb ik nou al zo vaak gezien en zie ik regelmatig om me heen. Volwassen leerlingen die hun dromen hebben waargemaakt. En ik zie dat ze er gelukkig in zijn. Een bloemenzaak, timmerman, loonwerker met Mercedes, juf, zuster bij artsen zonder grenzen, moeder, piloot, wegracer, kampioen karten, ik kan nog uren door gaan. We helpen ze hun talent te ontdekken. 

Daarom ben ik zo blij met onze naam: ‘Ante, met talent vooruit!’ Help kinderen hun talent ontdekken, hun droom beschrijven en zorg dat ze er alles aan doen om die droom met hun talent te bereiken. Daar gaat goed onderwijs over. Dat doen goede leerkrachten. Dat stimuleert kinderen.

Wij doen het elke dag voor de kinderen en als je dat niet doet, moet je je achter je oren krabben en afvragen of jij niet wat anders moet gaan doen. Dan zit je zelf in de verkeerde droom en meestal is dat een nachtmerrie. 

Systemen of mensen?

In de afgelopen twee dagen heb ik met een hele diverse groep mensen nagedacht over de kracht van systemen. Waar moeten systemen aan voldoen als het om kwaliteitsbewaking gaat. En heel snel verzinnen we dan weer allerlei afvinklijstjes die medewerkers demotiveren. Achthonderd vragen invullen voordat je wat meer weet, is niet echt uitdagend.Ik geloof meer in de professionaliteit van mensen dan in vinklijsten. In het gesprek over kwaliteit. Wat is kwaliteit? Waarom wil je kwaliteit leveren? Wat is jouw intrinsieke motivatie om maximale ontwikkelkansen voor kinderen te creëren?Ik geloof dat continue ontwikkelen in het systeem van je medewerkers moet gaan zitten. Natuurlijk heb je data nodig. Maar het moet logisch zijn dat leerkrachten systeemdenken ontwikkelen en de hele context rondom de leerling zien.Het moet logisch zijn dat directeuren vijf jaar vooruit denken en als ondernemers hun school runnen. Het moet logisch zijn dat bestuurders tien tot twintig jaar vooruit denken en schoolleiders faciliteren in hun plannen voor de komende vijf jaar.Maar een goed gesprek over argumenten, resultaten in de breedste zin van het woord, leerpotentieel benutten, ontwikkeling van onderwijs, inzet van mensen en middelen is essentieel als het gaat om kwaliteit.Toch kan kwaliteit niet zonder betrokken en bevlogen medewerkers, die elke dag het onderwijs aan kinderen een klein stukje beter willen maken. Leerkrachten die een relatie met kinderen opbouwen en weten wat elk kind al dan niet aankan.Ik geloof dat je dat als professional weet, ziet en erkent. Systemen heb je wel nodig, maar alleen om inzicht te krijgen en daarna samen het gesprek te voeren.Zonder relatie geen inzicht in de prestatie. Zonder gesprek geen inzicht in de prestatie. Zonder de menselijke kant is geen prestatie te begrijpen. Zonder de mens wordt waarderend perspectief lastig. En zonder waardering ontwikkelen processen minder goed en minder snel.Waarderende gesprekken, stevige discussies binnen de kracht van vertrouwde relaties zijn de olie in de onderwijsontwikkelingsmachine. Want wat is het onderwijs zonder de leerkracht? Jij maakt altijd het verschil.

Open ochtend basisscholen Zeewolde woensdag 27 maart 2019

Open ochtend scholen Ante in Zeewolde op woensdag 27 maart 2019 9.00-12.00

Wilt u ook kennis maken met glansrijk onderwijs?!

Op woensdag 27 maart 2019 is er een open ochtend basisonderwijs in Zeewolde. Alle basisscholen van stichting Ante in Zeewolde doen hieraan mee.

De open ochtend is een leuke en interactieve kennismakingsochtend voor peuters èn hun ouders/verzorgers. Peuters èn ouders/verzorgers kunnen in gesprek met leerkrachten, directeur en ouders van schoolgaande kinderen om zo een indruk te krijgen van onder meer de sfeer en het type onderwijs.

Natuurlijk is het ook mogelijk om de school te bekijken. Belangstellenden kunnen tussen 9.00 uur en 12.00 uur binnenlopen.
Klik hier voor de deelnemende scholen.

We heten u van harte welkom!