Voor alle leraren die kinderen met gescheiden ouders in de klas hebben

[BRON: bestegoedmediation.nl – Auteur: Marieke van Plateringen]

In bijna elke klas zitten kinderen die gescheiden ouders hebben, dat is geen nieuwtje. Ook zal het regelmatig gebeuren dat er een ouderpaar uit je klas uit elkaar gaat. Dit is helaas ook een feit.

Nu ik mediator ben, spreek ik regelmatig de kinderen waarvan de ouders bij mij in mediation zijn om hun echtscheiding te regelen. Daarnaast ben ik zelf gescheiden toen mijn 2 oudste meiden nog jong waren (3 en 5). Ik ben me er nu extra bewust van dat deze groep kinderen op school extra goed in de gaten gehouden moet worden.

Mijn ervaringen als juf op een basisschool

Toen ik zelf nog mijn eigen groep op de basisschool had (dit heb ik 18 jaar gehad), vertelden de kinderen met gescheiden ouders soms over de situatie thuis. Ik hoorde verhalen over hoe ze het bij hun moeder hadden en hoe het was bij hun vader. Gelukkig waren dit vaak verhalen waaruit bleek dat de kinderen het bij allebei leuk en goed hadden.

Helaas hoorde ik soms ook minder leuke dingen. Kinderen die zich zorgen maakten over hun verdrietige ouder en daar ’s nachts niet van konden slapen. Verhalen over de nieuwe liefde van hun ouder en de angst dat ze minder aandacht van die ouder zouden krijgen. Ik hoorde over bonusbroers en -zussen en dat ze ‘ineens’ hun slaapkamer moesten delen met een ander kindje. Verhalen over een ouder die van plan was ver weg te gaan wonen met alle gevolgen voor bijvoorbeeld de voetbalwedstrijden. Ook het heen en weer slepen van de spullen kwam regelmatig aan de orde.

Zorgen

Kinderen met gescheiden ouders hebben soms zoveel zorgen en praten daar helaas niet altijd over.

Hier ligt een grote taak voor een leerkracht vind ik. Het klinkt en het is zo logisch dat je als leerkracht oog moet hebben voor álle leerlingen. Gelukkig ken ik alleen maar leerkrachten die dit zeker ook hebben. Echter ben ik me er nu van bewust geraakt dat ik wellicht nóg meer had kunnen betekenen voor kinderen met gescheiden ouders, toen ik ze in mijn klas had. Naast de gesprekken die ik met hen voerde had ik misschien nog wat extra’s kunnen bieden, zoals het praktijkvoorbeeld met de juf van mijn dochter.

Praktijkvoorbeeld

Een praktijkvoorbeeld met de juf van mijn dochter: Mijn middelste dochter was op school verdrietig. De juf zag dat en vroeg aan haar wat er aan de hand was. Tijdens dat gesprekje vertelde ze dat ze mij miste en mij pas weer over een paar dagen zou zien. Erg fijn (voor mijn dochter en ook voor mij als ouder) dat deze juf aandacht gaf aan mijn dochter en haar probeerde te troosten. Wat ik het mooie vond is dat mijn dochter haar werk daarna even weg mocht leggen en mij een briefje mocht schrijven. De juf stuurde mij een foto van het briefje met de groeten van mijn dochter erbij.

Mijn dochter was blij dat de juf extra aandacht voor haar had en haar ook begreep. Ze mocht daarna ‘even wat doen’ met haar verdriet, had het gevoel dat ze via dat briefje wat tegen mij kon zeggen en kon het daarna loslaten en weer vrolijk verder met haar dag. Als ouder was ik blij dat ik via dat briefje op de hoogte werd gehouden door de juf en hierdoor later met mijn dochter nog eens kon praten over haar verdriet als ze een ouder moet missen.

Klein gebaar, groot effect

Dit is een ‘klein’ gebaar wat een leerkracht kan doen, met een groot effect voor het kind (en de ouder).

Als de ouders uit elkaar gaan op het moment dat je het kind in de klas hebt zullen alle leerkrachten vragen hoe het gaat. Probeer momenten te creëren dat je wat vaker één op één vraagt of jouw leerling kan wennen aan de nieuwe situatie. Vraag door. Ook dit klinkt zo logisch, maar doe je het ook (genoeg)? Je hebt zoveel kinderen in de klas die allemaal recht hebben op wat extra aandacht… Ik had er meer uit kunnen halen, denk ik nu achteraf. Dit was bij mij geen onwil of tijdgebrek, maar onwetendheid over de impact van een scheiding bij kinderen… ook de jaren erna.

Praktijkvoorbeeld: Huiswerk

Nu mijn dochters wat ouder zijn en de oudste sinds dit schooljaar wekelijks huiswerk krijgt, merk ik dat het als ouder best lastig is om alles goed in de gaten te houden. Krijgt ze het huiswerk mee op de dag dat ze bij mij is of bij haar vader? Waar is dat huiswerk gebleven? Gaat dit huiswerk tijdens de wissel mee naar de andere ouder? Er moet extra contact zijn met de andere ouder over dit huiswerk. Wie overhoort? Wie controleert? Onze kinderen zijn nu nog te klein om de gehele verantwoordelijkheid hierover bij hen te leggen en dat maakt het best lastig.

Nu gaat de communicatie over het huiswerk tussen de vader van mijn twee oudste kinderen en mij prima. Ik vraag me af hoe ouders dit ‘huiswerkcontact’ hebben als hun onderlinge communicatie niet goed verloopt. Waarschijnlijk wordt hier dan weinig over gesproken. Er komt dan veel verantwoordelijkheid te liggen bij het kind.

Te weinig gerealiseerd

Ik heb me tijdens de jaren voor de klas te weinig gerealiseerd dat iets relatief simpels als ‘huiswerk maken en het op de goede dag afhebben en inleveren’ voor kinderen met gescheiden net wat ingewikkelder is dan bij kinderen die in één huis wonen. Als gescheiden ouder heb je op dit vlak net iets meer in de gaten te houden dan niet gescheiden ouders en niet elke ouder heeft dit goed op orde. Dit is geen verwijt naar de vergetende ouder, want ik besef nu dat er echt veel extra geregeld en in de gaten gehouden moet worden als je als ouders niet meer in één huis woont. Nu heb ik nog maar één dochter met één keer huiswerk in de week. Ik ben benieuwd hoe ik dit ga doen op het moment dat ze allebei (veel) huiswerk hebben…

Als (niet gescheiden) leerkracht besef je wellicht te weinig dat dit simpele voorbeeldje als huiswerk maken en leren en op de goede dag inleveren iets ingewikkelder is. Houd dit in je achterhoofd als jouw leerling het huiswerk (regelmatig) niet af heeft of te laat inlevert en ga hierover in gesprek!

Villa Pinedo

Stichting Villa Pinedo heeft een prachtige brief geschreven voor leraren namens alle kinderen met gescheiden ouders. Hier een link naar deze brief.

Conclusie

Conclusie: Leerkrachten: Jullie doen fantastisch werk, maar besef dat je nét dat ene beetje meer kunt betekenen voor kinderen met gescheiden ouders…

[BRON: bestegoedmediation.nl – Auteur: Marieke van Plateringen]

Stichting Ante | met Talent vooruit!

Dat geeft je vleugels!

‘Soms moet je springen en onderweg je vleugels aanbouwen.’
Ontwikkelingen gaan steeds sneller. Zorgvuldigheid versus voortgang. En dat proces is voor elk persoon anders. Als je gelooft in continue ontwikkelen, pas je gaandeweg het proces steeds dingen aan. Als je uit zorgvuldigheid vooraf alles op papier helemaal helder wilt hebben, ben je jaren bezig. En ondertussen verandert de werkelijkheid om je heen en word je aan alle kanten ingehaald. Continue ontwikkeling vraagt om moed en pionieringsgeest. Vraagt om vertrouwen dat een beleidsstuk geen wet van Meden en Perzen is, maar ook een ‘ontwikkelstuk’. Beleidsstukken zijn er toch om ons te ondersteunen in plaats van beperken? Het gaat toch altijd om ontwikkeling? Van medewerkers? Van kinderen? En als je dat samen doet, voortdurend in gesprek, met geven en nemen, kom je samen sneller ergens, dan wanneer je wacht totdat alles op papier perfect is. Ik geloof in continue veranderen ook al stoot ik ook wel eens mijn neus. Maar vallen en weer opstaan, hoort bij het leven. Als je maar weer opstaat en verder gaat met als doel maximale ontwikkelingskansen voor medewerkers en kinderen! Dat geeft je vleugels!

Stichting Ante | met Talent vooruit!

Ventilatierapporten

Ieder bestuur heeft ze laten uitvoeren en als je je mobiel bekijkt, zie je allerlei oproepen van de media. Vandaag is het hot news. Gelukkig kan ik melden dat bij Ante de ventilatie voldoende op orde is. Natuurlijk kan hier en daar in een groep een raampje extra open, natuurlijk moet na een verbouwing de mechanische ventilatie opnieuw afgesteld worden. Maar op zich geen gekke dingen. En dat hebben we onze ouders vandaag in een brief proberen te vertellen. We willen goed zorgen voor onze kinderen en onze medewerkers. En dan moet de ventilatie ook okee zijn. Ante, met talent vooruit!

Herkent juf de emoties van je kind?

Bron: Smartease

‘Had mijn kind maar een leerkracht die hem beter begreep,” hoor ik ouders van hoogbegaafde en hooggevoelige kinderen vaak verzuchten. Ik begrijp deze ouders goed: je vertrouwt je grootste ‘goed’ toe aan iemand anders en dan is het uitermate belangrijk dat je kind zich veilig en begrepen voelt. Vooral als kinderen nog op een leeftijd zijn waarop ze hun gevoel, wensen en grenzen nog niet zo goed kunnen verwoorden. Zeker in dat geval is een leerkracht die aanvoelt wat je kind nodig heeft, goud waard.

Ik ga er vanuit dat elke leerkracht zijn of haar best doet om een veilige haven te creëren voor een kind. Maar ook al doet een leerkracht nog zo zijn of haar best, hij of zij brengt ‘zichzelf mee’ in de professie. Uiteindelijk is een leerkracht ook kind geweest en opgevoed met bepaalde overtuigingen. Dit in combinatie met de persoonlijkheidseigenschappen en de leer- en levenservaring maakt wie je bent. En dan kan het zijn dat dit niet helemaal aansluit bij de behoefte van een kind. Dit is voor beide partijen een gemiste kans.

Lampjes uitschakelen

In zijn boek ‘Kinderen zijn geen puppy’s’ schrijft auteur Jürgen  Peeters heel terecht dat we in een cultuur leven waarin het gebruikelijk is lichaam en emoties het zwijgen op de leggen. ‘We moeten vooral rationeel zijn. We negeren signalen van ons lichaam. Gaat er een waarschuwingslampje aan dan zijn we geneigd om dit gewoon uit te schakelen. Ironisch genoeg zouden we dat nooit bij onze auto doen,’ aldus Peeters.

Hoogbegaafde en hooggevoelige kinderen hebben een intense beleving (emoties, zintuigelijke waarneming). Als ze het gevoel hebben dat ze niet gezien worden of dat er iemand over hun gevoel heen gaat, dan leidt dat veelal tot een stressreactie. Jonge kinderen laten hun gevoel vaak  zien via hun gedrag.

Kijken achter gedrag

Gedrag is communicatie. Maar in de praktijk zie ik vaak dat er er niet gezocht wordt naar de reden àchter het gedrag. Gedrag zou voor ons als opvoeders en begeleiders ook gezien moeten worden als een waarschuwingslampje. We zouden vervolgens naar de oorzaak van het gedrag moeten zoeken en niet, zoals nu nog zo vaak gebeurt, het gedrag aanpakken met straffen of belonen.

Enkele weken voordat ons land door de Coronacrisis in een lockdown ging, mocht ik observeren in groep 3 van een ontzettend lieve juf. Ik noem haar uit het oogpunt van privacy ‘juf Daisy’. Deze juf ziet de waarschuwingslampjes bij haar leerling maar ook bij zichzelf. Hoe ze hiermee omgaat, lees je hier:

Uit de praktijk: juf Daisy

Terwijl de storm ‘Ciara’ over ons land raast, maak ik net voor de krokusvakantie een afspraak met juf Daisy voor een observatie van een leerling.

Als ik de klas binnenkom, voel en zie ik de onrust bij de kinderen. Het lijkt wel of Ciara ook invloed heeft op hun welzijn.
Juf Daisy fluistert me in dat ze het wel spannend vindt dat ik kom observeren. Ik merk aan alles dat dit een juf is die het erg graag goed wil doen. Waarop ik mijn best doe om haar gerust te stellen.

Voorspelbaarheid, structuur en humor

Er hangt een plezierige sfeer in de klas. Al snel zie ik dat juf Daisy geen enkele reden heeft om onzeker te zijn. Het is een juf die voorspelbaarheid en structuur biedt en dit van tijd tot tijd mooi afwisselt met wat humor.

Een harde knal

Op het moment dat ze een verhaal voorleest, worden we plotseling opgeschrikt door een harde knal die opgevolgd wordt door een huilbui. De huilende jongen legt een gebroken lineaal op de tafel. Juf Daisy blijft heel kalm. Ondertussen gaan er al heel wat beschuldigende vingertjes van klasgenootjes naar het huilende jongetje. “Ach, ik zie dat je zelf geschrokken bent van de knal hè? Wat vervelend. Kom maar even bij me met de lineaal.” Deze woorden hebben een kalmerende werking op het jongetje. Hij droogt zijn tranen en loopt rustig naar de juf.

Kalmte en erkenning

Juf Daisy vervolgt: “Gaat het weer een beetje? Je was met de lineaal aan het spelen hè? Het jongetje knikt bevestigend en vertelt dat het helemaal niet zijn bedoeling was om de lineaal te breken. “Ik snap dat dit niet je bedoeling was,”  zegt Daisy rustig.  Ze laat de lineaal aan de kinderen zien en legt uit dat als je ergens mee wilt friemelen tijdens het luisteren, je beter voor een ander voorwerp kunt kiezen. Het jongetje gaat zichtbaar opgelucht naar zijn plekje.

En zo zijn er die middag nog meer voorvallen waarin juf Daisy de emoties van de kinderen reguleert. En het mooie is dat ze haar eigen gevoel ook niet negeert. Daisy merkt namelijk op een gegeven moment dat ze haar doel moet bijstellen. Ze had namelijk een aantal activiteiten gepland omwille van het feit dat ik kwam observeren. Eigenlijk tegen beter weten in. En zo ontstond er steeds meer onrust in de klas.

Daisy vertelt me dat ze nu toch even haar hart volgt en een activiteit gaat doen waarvan zij denkt dat de kinderen zich beter gaan focussen. Ik kan niets anders zeggen dan dat ik dit alleen maar erg waardeer. 
En al snel keert de rust helemaal terug. 

Een innerlijk Kompas

Waarom wilde ik mijn ervaring met deze leerkracht zo graag delen? Deze jonge juf luistert naar haar innerlijke kompas.  En daar boffen die kinderen mee. 

  • Ze straalt rust uit.
  • Deze juf observeert heel erg goed.
  • In panieksituaties zie je dat ze eerst even zwijgt en zichzelf kalmeert.
  • Daisy gaat even mee in de emotiekuil door het gevoel van de leerling te benoemen.
  • Ze oordeelt niet, ze verplaatst zich in het jongetje.
  • Daisy maakt van het ongelukje een leermomentje.
  • Ze is flexibel.
  • Daisy beschikt over probleemoplossende vaardigheden.
  • Ze volgt haar hart.

Kortom, het gevoel bij de kinderen wordt erkend en herkend. De kinderen leren dat dit gevoel er mag zijn. Daisy ondertitelt het gevoel en hierdoor leren deze jonge kinderen woorden te geven aan het gevoel. En doordat Daisy eerst zichzelf kalmeert, kan ze ook haar leerlingen kalmeren en blijft het rustig is de klas. Een prachtige basis om te leren omgaan met tegenslag. 

Dus als ik het heb over een leerkracht die de emoties van een kind goed herkent en begrijpt, dan heb ik het over ‘een juf of meester’ zoals Daisy. En zo’n leerkracht gun ik ieder kind.

Bron: Smartease

Bekijk het jaarverslag 2019

Bekijk hier ons jaarverslag van 2019. Hierin willen wij laten zien wat er in het afgelopen jaar is gerealiseerd op de gebieden Personeel en Organisatie, Onderwijs, Innovatie en Kwaliteit, Huisvesting en Financiën. Wij zijn trots op de verschillende ontwikkelingen die onze scholen doormaken en willen zoveel mogelijk geld in het onderwijs van onze scholen steken.

Ga naar het jaarverslag

Wethouder Peter van Bergen bedankt scholen, kinderopvang en gemeente Dronten.

Maandag 8 juni ontvingen de basisscholen, kinderopvang en gemeente Dronten een attentie van wethouder Peter van Bergen. Een attentie als dank voor de inzet van alle medewerkers van de basisscholen, de kinderopvang en gemeente Dronten en als steun voor de komende periode.

Scholen mogen vanaf 8 juni voor alle leerlingen open

Corona, hoe gaan wij er mee om?
Op 16 maart heeft de regering besloten dat alle scholen in Nederland hun deuren moesten sluiten. Na een periode van op afstand leren, deels op afstand en deels weer naar school, gaan vanaf 8 juni de scholen weer open voor alle leerlingen. Voor de gezondheid van iedereen volgen wij de adviezen van de regering en het RIVM.

Onderwijs op school vanaf 8 juni
Vanaf 8 juni mogen de kinderen weer allemaal naar school. Onze scholen werken tot de zomervakantie met een continue rooster. Hoe verdere invulling er exact uit gaat zien voor u en uw kind(eren) hoort u van uw school. Er is hard gewerkt om alles volens richtlijnen RIVM in te richten op de scholen.

Communicatie
Ante en onze scholen hebben voortdurend contact en houden iedereen op de hoogte van informatie die belangrijk is en ontwikkelingen die spelen. Er is nauw contact met ouders, leerkrachten, raad van toezicht, GMR en organisaties waarmee wij samenwerken.
Wilt u contact met medewerkers van het bestuurskantoor dan kunt u mailen naar info@ante.nl. Heeft u vragen gericht aan uw school dan kunt u contact met school opnemen.

Wij wensen iedereen veel sterkte en gezondheid toe!

Meer informatie kunt u vinden op de site van RIVM en Rijksoverheid.


Corona, hoe gaan wij er mee om?

Corona, hoe gaan wij er mee om?
Op 16 maart heeft de regering besloten dat alle scholen in Nederland hun deuren moesten sluiten. Na een periode van op afstand leren is op 21 april door de regering aangegeven dat de scholen met ingang van 11 mei weer open mogen. Voor de gezondheid van iedereen volgen wij de adviezen van de regering en het RIVM.

Onderwijs thuis en op school vanaf 11 mei
Na de meivakantie gaan de scholen weer open. De kinderen kunnen nog niet volgens het vertrouwde rooster aanwezig zijn. De groepen worden gesplitst en kinderen kunnen de ene week 2 dagen naar school en de andere week 3 dagen naar school. Op de andere dagen is er nog sprake van leren op afstand. Hoe dit er exact uit gaat zien voor u en uw kind(eren) hoort u van uw school. Op dit moment wordt er hard gewerkt om alles volgens richtlijnen RIVM in te richten op de scholen.

Communicatie
Ante en onze scholen hebben voortdurend contact en houden iedereen op de hoogte van informatie die belangrijk is en ontwikkelingen die spelen. Er is nauw contact met ouders, leerkrachten, raad van toezicht, GMR en organisaties waarmee wij samenwerken.
Wilt u contact met medewerkers van het bestuurskantoor dan kunt u mailen naar info@ante.nl. Heeft u vragen gericht aan uw school dan kunt u contact met school opnemen.

Wij wensen iedereen veel sterkte en gezondheid toe!


Meer informatie kunt u vinden op de site van RIVM en Rijksoverheid.

Lied Samen staan we sterk door Karianne & Ellen

Collega Karianne Koeman heeft samen met Ellen Postma het nummer Samen staan we sterk van Stef Bos voor alle Ante collega’s opgenomen. Karianne is werkzaam bij Ante en wordt in dit nummer op de piano begeleid door Ellen, moeder van twee oud-leerlingen van het Wilgerijs. Een nummer dat gaat over kracht en verbondenheid en kwetsbaarheid.

Samen staan we sterk van Stef Bos door Karianne &Ellen

Videoboodschap van wethouder Peter van Bergen

Een videoboodschap van Peter van Bergen, wethouder onderwijs , kinderopvang en sociaal domein van de gemeente Dronten, waarin hij zijn waardering uitspreekt en collega’s in onderwijs en kinderopvang in de gemeente Dronten bedankt voor hun inzet.